Beste wensen voor 2016!

Dierbare Geadresseerden,

 

Voor het bestuur van onze Stichting is 2015 niet geworden wat ervan werd gehoopt.
Het streven van de stichting werd herhaaldelijk gestuit door hardnekkig en dom onvermogen in zowel de politiek als in de rechtspraak.
En in de persoonlijke sfeer was het lot ons ook erg slecht gezind.

 

De wereld staat in een door IS en andere opgehitste groepen aangestoken brand, die niet meer te blussen lijkt door bestuur en politiek.
Geert Wilders wordt wel verweten dat hij een soort volksmenner is, maar hij krijgt alle kans om zich zo te manifesteren doordat maatschappijbreed enig fatsoens- en normbesef ontbreekt: de gelegenheid maakt de dief.
Politici munten uit door hun afwezigheid - zowel in het Europarlement als in de Tweede Kamer - en door hun grote aantallen bijbanen.Een blatant gebrek aan respect voor de kiezers die naar de stembus gingen en zo de politici aan hun plaats en salaris hielpen.
De kiezer, de belastingbetaler, mag bij wijze van dank ook nog eens opdraaien voor de megaverliezen die door megalomane economische professionals, bankiers en (parbleu!) woningcorporateurs werden geboekt.

 

Maar de kiezers zelf zijn niet veel beter.
Zo zijn bijvoorbeeld de profvoetballers onder hen dikwijls over het paard getilde, verwende pubers.
Net als veel journalisten en zogeheten "disc jockeys".
Hooggeleerde rechtsprekers stapelen geheel onafhankelijk fout op fout maar zij schamen zich nooit ergens voor: geen rechter trok ooit het boetekleed aan en stapte eigener beweging op.
In deze lankmoedige excuus-cultuur zijn vakbondsleiders, managers, accountants, profvoetballers en rechters echter niet van elkaar te onderscheiden.

 

Dit verval in de samenleving moet wel een gevolg zijn van de algehele ondermijning van lessen in menselijke omgang.
Door de (nota bene: wettelijke) uitholling van het klassieke gezin werd de bakermat voor die lessen weggevaagd.
Want ook in nog intacte gezinnen wordt de bestaansonzekerheid ervaren die in de door echtscheidingen geruïneerde omgeving werd geschapen.

 

De scheidingskanker heeft als eerste de kleinste maatschappelijke cellen, die van het gezin, aangevreten.
Met het voorspelbare gevolg dat mensen daarna ook in de grotere verbanden van clubs, buurten, scholen en bedrijven niet meer voldoende in staat zijn om sociaal - dat wil zeggen: als bondgenoten - te functioneren.
Het jaar 2015 heeft hierin geen spoor van verbetering of beter inzicht laten zien.

 

Goede raad blijft dus duur in 2016 en geduld een schone zaak.
Leven is meer dan ooit... wachten op Godot.


Het bestuur van OZO wenst u evenwel een Gelukkig en Zalig en Vrolijk Kerstfeest en een voorspoedig 2016.

 

Want moed verloren, alles verloren



Stichting Ouders Zonder Omgang,

 

Theo Nieuwenhuizen
Arthur Ross
Ronald Bijl