Tirade

OZO lijdt nog steeds aan een gebrekkige, gecorrumpeerde website. Er wordt gewerkt aan verbetering door re-design, maar dat heeft nogal wat voeten in de aarde. De problemen zijn begonnen met een - pas veel later herkende - inbraak in de bestanden bij onze provider. Dat heeft bij de provider uiteindelijk geleid tot een aanpassing van het systeem, waardoor vervolgens zelfs onze e-mail service niet meer liep. Dat is met veel vijven en zessen, en buiten de provider om, uiteindelijk verholpen - wij  kunnen weer verder.

Intussen waart echter ook in de ouderwereld een crisis-spook rond.
Die ouderwereld organiseerde zich in een aantal gezelschappen die in verzet kwamen tegen de gevolgen van de wetswijziging in 1971 die echtscheiding zonder aanzien des kinds liet passeren, want "voor de kinderen kun je toch niet bij elkaar blijven?".
Die laatste overweging heeft ook opgeld gedaan in de rechtspraak. Dus toen in de samenleving langzaamaan de onrust, de woede en de pijn over al het aangerichte kinderleed de kop op begonnen te steken, reageerde de rechtspraak daarop door alle maatschappelijke en wetgevingsinitiatieven ter matiging van de ongewenste uitkomsten om zeep te helpen.
De Hoge Raad heeft daarin als hoogste rechtsorgaan een beslissende, bedisselende en ronduit onfrisse rol gespeeld.  
 
Het gevolg van ruim veertig jaren uitholling en ondermijning van het ouderschap, van familie-verbondenheid en daarmee ook van het zich verantwoordelijk voelen voor elkaar, heeft geleid tot een gelaten, zelfs fatalistische houding in de bevolking. En tot het verlies van een soort ethische grondhouding. Rond 1980 lanceerde CDA-voorman Dries van Agt het idee van een ethisch reveil als medicijn voor verbetering van de samenleving. Hij werd vooral weggehoond. Dat overkwam vijftien jaar later ook zijn opvolger Enneüs Heerma die door de uitgelaten proestende paarse regeringsploeg werd weggehoond toen hij de behoefte aan een Ministerie voor Familie- en Gezinszaken opperde als remedie tegen de uitholling van familiewaarden.
 
Misdaad is van alle tijden, maar de niet-aflatende stroom van nieuwsberichten over fraude en bedrog bij directies, regeringsleiders, uitkeringstrekkers, buitenlandse werknemers, bewoners van Vogelaarwijken, stadsbesturen, woningbouwcorporaties en banken schreeuwt om een antwoord uit Parlement en regeringskringen.
Dat antwoord komt niet en het pijnlijke zwijgen der verantwoordelijken wordt gemaskeerd achter over-reacties als die op het ongeluk met de MH-17.
Ja, dat was erg, maar dat was nog geen reden om De Vierdaagse het muzikale zwijgen op te leggen of om aan herdenkingen en plechtigheden en andere schijnbewegingen enorme kapitalen te verkwisten.
Ter vergelijking: in Nederlandse ziekenhuizen overlijden jaarlijks 2000 patiënten op de operatietafel. Daar overlijden ook nog eens 3500 patiënten als gevolg van medicatiefouten. Tegen die achtergrond zijn de gevolgen van het neerschieten van de MH-17 een vervelend incident, maar wee degene die dat durft uit te spreken.
 
Onze verzwakte en verweesde samenleving richt rampen aan in gezinnen die niet meer worden gefaciliteerd maar worden geknecht.
Ouders worden niet geholpen en aangemoedigd om hun kinderen netjes op te voeden tot nuttige leden van de samenleving, maar daarin zelfs tegengewerkt. "Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid" en "schat wat doen  WIJ  eigenlijk met de overwaarde van onze hypotheek?" zijn de slogans waarmee de nieuwe samenleving zichzelf vorm gaf. Wie een beetje pech heeft, tegenwoordig, kent zijn eigen familie niet meer en moet haast een DNA-onderzoek laten doen om inteelt te voorkomen - lang leve de opera!
 
In het Internationaal Verdrag voor de Rechten van het Kind hebben de deelnemende staten zich geschaard achter het uitgangspunt dat het gezin de ideale omgeving is voor het kind. Dat is het helder beleden uitgangspunt, dat is de door natuur en evolutie geschraagde basis.
Daarvan hebben onze rechtertjes, deskundige mensjes en werelverbeteraartjes in het parlement vervolgens gehakt gemaakt, verdwaald in de zwarte mist van hun de denkwerelden. En zo is dat.
 
Daarom wordt in elke aflevering van OZO-nieuws sinds begin dit jaar een aantal tips gegeven met behulp waarvan ouders in de rechtszaal het gehannes van de deskundigen kunnen aantonen, zodat de rechter wordt gedwongen te kiezen tussen wat een obscure "gedragswetenschapper" volgens de vertegenwoordiger van Raad of Jeugdzorg heeft gemeld en de door de ouder aangedragen wetenschappelijke feiten.
Want als het systeem ergens aan lijdt, dan is het wel aan geïnstitutionaliseerd onbenul.

Meer informatie