Eerste Hulp Bij Vechtscheiding (EHBV)

Blijkens een artikel in Brabants Dagblad d.d. 2013-10-01 is staatssecretaris Teeven op zoek naar een oplossing voor het probleem dat "hulpverleners bij vechtscheidingen veelal met lege handen staan en weinig kunnen doen, omdat (volgens de Inspectie Jeugdzorg en de Inspectie voor de Volksgezondheid) er in Nederland nog geen richtlijnen bestaan over hoe te handelen bij vechtscheidingen". De link naar dit artikel van Wegener Media:

http://www.bd.nl/uitgebreid-zoeken-1.211513?query=vechtscheiding&target=&from=&till=

 

Er wordt met name verwezen naar de 15 instellingen die in het geval van Ruben en Julian echt wel goed werk deden. BD vermeldt dan nog (wat niet in de versie op het net is te vinden) dat de vader op de dag dat hij was uitgenodigd voor een "adviesgesprek" bij de RvK over diens (niet meer te stoppen) voornemen om de jongens onder toezicht te laten plaatsen, voor de fatale afloop zorgde.

Het probleem is volgens de Inspecties, in onvervalst jargon, "dat ouders bij een vechtscheiding vaak een tegengestelde visie krijgen op het belang van hun kinderen en dat co-ouderschap en het verplichte ouderschapsplan dan geen soelaas bieden".

Dat is een zielige en tegelijk brutale conclusie van de inspecteurs, omdat zij met hun middelen heel makkelijk kunnen ontdekken dat problemen altijd pas ontstaan door de aanwezigheid van (de dreiging van) hulpverlening en dat nader onderzoek met zekerheid aan het licht brengt dat het juist staand beleid is bij hulpverleners (en voogden en mentoren) om tweedracht te zaaien tussen de ouders. "Verdeel en heers", dat is het hulpverleners motto, "en zorg dat er omzet wordt gemaakt".

Hulpverlening is een monopolistische, ordinaire en meedogenloze vorm van uitbuiting. Niet meer en niet minder.

 

 

EHBV Nader bekeken

 

De journalist en zijn redactie suggereren dat de RvK feitelijk beslist over een ondertoezichtstelling (ots). Dat is in de praktijk ook zo - rechters wijken nooit af van het verzoek van de RvK - maar in de stukken van de hulpverlening wordt nou juist bij hoog en laag betoogd dat het de rechter is die daarover beslist. Daarin heeft men, BJZ dus, echt geen keuze.

Maar hoe werkt het?

Een loket van BJZ, genaamd AMK, alarmeert de RvK met een rapportje.

De RvK onderzoekt en verifieert vervolgens (maar niet heus) deze melding en hij produceert een onderzoeksresultaat van veel grotere omvang, waarin en passant de zwarte Piet bij een der ouders wordt gelegd - meestal de vader. De RvK verzoekt dan de rechter om een maatregel.

En de rechter belast uiteindelijk... BJZ met de organisatie en het opvolgen van de hulp, indien althans BJZ zich daarvoor aanbiedt. Met andere woorden: BJZ biedt zich aan en dringt zich op, en houdt vervolgens niet op met jammeren over het ontbreken van regels, over gebrek aan geld, over de werkdruk en over zijn machteloosheid. Dat is de tweede brutaliteit.

Lieve en volgzame hulporganisaties mogen na de prijsuitreiking door de rechter komen aanschuiven voor een deel van de poet. Maar wie de hulp eerlijk en naar beste weten wil geven en daarbij niet wenst te buigen voor de dwang van BJZ, kan fluiten naar de mogelijkheid een inkomen te verwerven. Want wij moeten wel "zuiver en professioneel" blijven. Dat is al de derde brutaliteit.

Dit systeem provoceert daardoor, nee het dwingt tot, corruptie.

 

De Inspecties zingen uiteraard braaf mee in dit koor, want ook zij leven van deze ellende. Zodat zelfs de om aandacht schreeuwende timing van de wanhoopsdaad van de Zeister vader de schrandere inspecteurs geen lichtje deed opgaan.

 

En dan is de hamvraag nog niet eens aan de orde geweest. Die luidt: "Waar menen die verdomde hulpverleners zich toch mee te moeten bemoeien? Met de problemen van volwassenen die anders hun neus zouden ophalen voor de hulp-luchtfietsers?

Met kinderen die bij het zien van de eerste hulp-sok niet weten hoe vlug ze zich achter hun ouders moeten verstoppen?".

Gezinnen die onder begeleiding staan van een voogd doen het met die voogd altijd slechter dan zonder, waarom wil jeugdzorg dan toch zo graag? Het enig mogelijke antwoord is: eigenbelang. Of anders: jaloezie.

De RvK heeft de dood van Ruben en Julian en hun vader op zijn geweten. De RvK en BJZ en de door hen ingeschakelde hulporganisaties. Ofwel het hele, door de rechterlijke macht afgezegende systeem. Hartelijk dank.

Meer informatie