 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
|||||||||
 |
 |
 |
|
|||||||
 |
|
|||||||||
 |
|
|||||||||
 |
 |
|
||||||||
 |
|
|||||||||
 |
|
|||||||||
 |
|
|||||||||
 |
|
|||||||||
 |
 |
 |
|
|||||||
 |
 |
 |
|
|||||||
 |
 |
 |
|
|||||||
 |
|
|||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||||||||
|
|
|
|
|||||||
|
|
|||||||||
|
|
|||||||||
|
|
|
||||||||
|
|
|||||||||
|
|
|||||||||
|
|
|||||||||
|
|
|||||||||
|
|
|
|
|||||||
|
|
|
|
|||||||
|
|
|
|
|||||||
|
|
|||||||||
Ozonieuws:
2004 - 2
Het weer was prachtig, de zon stond hoog aan de hemel, het groen explodeerde in de bomen, de lucht was vervuld van lentegeuren en vogelenzang, en de mensen genoten ervan en bleven thuis.
Voor het eerst sinds de oprichting van Stichting Ouders Zonder Omgang was er geen stijging in het bezoekersaantal te noteren, voor het eerst was de opkomst ietwat teleurstellend.
Gelukkig zorgde de harde en trouwe kern zorgde ervoor dat toch nog 22 bezoekers konden worden geteld.
Maar het programma was weer goed gevuld en de middag verliep in een opgewekte stemming.
Die was niet het gevolg van de inhoud van de voordracht van mr. Prinsen, die een overzicht gaf van wat de dames en heren politici voor ons soort mensen in petto hebben.
Meer en meer wordt het omgangshuis omarmd als middel om paal en perk te stellen aan het omgangsongerief. Dat zal de onwillige ouder leren, opperen tal van verkozenen hoopvol-tegen-beter-weten-in. Want dat zal het inderdaad. Wanneer er een landelijk dekkend netwerk van omgangshuizen zal zijn, zullen zelfs eerzame ouders worden aangezet tot het kiezen voor deze oplossing – aanbod creëert immers vraag – zodat vanaf dan àlle kinderen en àlle omgangsouders onder het vernederende juk van deze omgangsbepoteling doormoeten.
Een andere politieke trouvaille is die van het echtscheidingsplan. Dat is een stuk waarin ouders een gezamenlijk plan van aanpak presenteren voor de verdeling van de zorg over de kinderen na de echtscheiding. “Dit is niets anders dan het oude en beruchte convenant, oude wijn in nieuwe zakken”, verklaarde mr. Prinsen resoluut. “Die convenanten werkten niet in de praktijk, ik voorspel U dat deze nieuwe aanpak ook niet werkt”.
Het is eigenlijk jammer dat er geen ferme voorstander van die nieuwe aanpak in de zaal zat, want van de doorgewinterde en gedesillusioneerde ervaringsdeskundigen in de zaal was op deze cynische uitspraak geen oppositioneel weerwoord te verwachten.
Van de politiek zal de oplossing dus niet vanzelf komen. Suggesties uit de zaal dat de ware aard van de problemen toch aan de politiek bekend moeten worden gemaakt, betekenden wel een ferme steun voor het continue pogen OZO-zijds om in Den Haag het denken en niet-nadenken te veranderen. Ook daarbij is mr. Prinsen traditioneel nadrukkelijk van de partij.
Na een korte pauze begon onder leiding van Theo Nieuwenhuizen een plenaire discussie aan de hand van een aantal stellingen, die hij één voor één projecteerde.
1. Zonder sanctie geen omgang.
Er is geen systeem dat vanzelf regelend werkt, sancties zijn inderdaad onontbeerlijk. Als echter een onwillige ouder door de deurwaarder van zijn tv wordt bevrijd, zit daarin ook koren op zijn of haar molen: het ontbreken van de tv is slecht voor het kind, en te wijten aan ... de andere ouder.
D66 wil kinderbijslag voor onwillige ouders gaan inhouden, en gebruiken voor bemiddeling bij omgang. Maar dat gaat per definitie ten koste van het kind, en kan dus niet. Overigens zijn alternatieve sancties als dienstverlening door de onwillige ouder nog niet in de wet opgenomen.
2. Zonder handhaving geen omgang.
Deze handhaving betreft de beschikking die door de rechtbank werd afgegeven. Volgens de hulpverlening willen mensen graag alles zelf regelen, maar hulpverleners scharen zich altijd achter één ouder: de hulpvragende. In overleg besluiten de hulpvrager en de helper dat het beter is om de omgang (voorlopig) op te schorten. Maar dat kan helemaal niet: er ligt een beschikking van de rechter, en die moet worden nageleefd. Dus inderdaad: handhaving is een vereiste.
3. Meer hulp en begeleiding bij de omgang is gewenst.
Dat is een nepredenering. Tijdens het huwelijk was hulp ook niet gewenst. En waarbij zou dan die hulp moeten worden geboden? Aanvaarding van deze stelling bevordert de bestuurlijke bemoeienis. Een moeder die geen vertrouwen in vader zegt te hebben, zou dan door de rechtbank hulp krijgen toegewezen om tot dat vertrouwen te komen.
Het is evident dat hier de gelegenheid de dief zal maken: de uitspraak van geen vertrouwen hebben geeft immers het middel bij uitstek om het omgangscircus op stelten te zetten.
Het belang van het kind is slechts gediend met omgang met beide ouders. Het ontbreken van omgang is schadelijk voor het kind. Hulp bij omgang is niet in het belang van het kind.
Verder voorbereide stellingen moesten wijken voor de klok.
Het laatste programma-onderdeel was een presentatie door Arthur Ross van enkele brieven die door ouders zonder omgang naar hun ex en hun kind werden geschreven. De kern van zijn betoog was dat zo’n ouder deze brieven kan overleggen aan de rechtbank – mocht het weer tot een procedure komen – en dat de rechter dan op basis van de welwillende inhoud ervan, tot een uitspraak komt die niet aan de andere, onwillige ouder tegemoet komt.
Er werden twee geanonimiseerde brieven uit verschillende casus gepresenteerd, met een tegelijk smetteloze en netelige wie-de-schoen-past-trekke-hem-aan-inhoud. In de zaal werd weliswaar positief, maar ook terughoudend gereageerd, conform het oer-reflex die ouders in een verloren positie bij de rechtbank vertonen van vriendelijk, tegemoetkomend en allesbehalve agressief gedrag.
De wrevel van de rechter werd gevreesd, en inmiddels is komen vast te staan dat die vrees grond had: er werd geen omgangsregeling vastgelegd. De truuk is echter, dat de inhoud van de brieven ervoor zorgt dat de rechter die de beschikking gaf, wat te verantwoorden heeft.
Voor fatsoen gaat ook de rechterlijke macht op den duur door de knieën.
Een ouder kan en mag niet wijken voor de vrees dat een rechter geen verstand en geen hart heeft. Het algemeen belang is juist gediend met verzet tegen de gehaktfabriek van het familierecht, met het hekelen van de luie ramkoers die de rechtspraak op de automatische piloot heeft uitgezet, en met het handhaven van de rechtspraak als instrument: zelfs voetballen lukt immers niet zonder scheidsrechter.
Al met al werd het programma weer vlot afgewerkt, en de borrel ter afsluiting was een bijna traditioneel gezellige aangelegenheid. De consumpties kwamen voor rekening van de stichting, die daarmee het gebaar van de vorige keer herhaalde.
Maar nog steeds wrijven makers van programma’s als Vermist en Spoorloos zich in hun handen – als zij zelf niet getrouwd en kinderloos zijn tenminste. Jaren geleden kraaide Seth Gaaikema dat wij worden geregeerd door accountants.
Helaas! Wij worden geregeerd door maatschappelijk werkers en hulpverleners die zich dat door de mist van hun goede bedoelingen niet eens realiseren.
Het is hard nodig dat ouders zonder omgang een vuist maken in een verzetsbeweging, dat zij invloed uitoefenen op het denken en doen in onze samenleving, dat zij zich organiseren, daarom.
(verslag van overleg met het CDA)
Eind mei was er een overleg met mevrouw M. van Bijsterveldt (partijvoorzitter) en mevrouw M. de Pater-van der Meer (lid tweede kamer) van het CDA enerzijds en mr P. Prinsen (advocaat) en de heer Th. Nieuwenhuizen (OZO) anderzijds, waarvan dit gefiatteerde verslag.
Het doel onzerzijds was het benadrukken van de OZO- uitgangspunten,
(zie onze website: "wat wil OZO".)
Vooraf waren stukken aangedragen. Van mr Prinsen een analyse van de wetsveranderingen sinds 1957 en van wat de rechtspraak daarmee gedaan heeft, alsmede het stuk "Individualistisch familierecht", een aanmoediging
aan het CDA om, onder het motto "niet bij brood alleen", verder te gaan op het pad wat mevrouw de Pater in 2002 inzette.
Verder een algemener stuk van Theo Nieuwenhuizen dat de stand van zaken weergaf, geen of slechte omgang bij de helft van de scheidingskinderen, en benadrukte dat handhaving noodzakelijk is.
De opzet, een overleg met partijvoorzitter en kamerlid tesamen, pakte goed uit. Vooraf bespraken ze de stukken, tijdens het overleg kon informatie uitgewisseld worden en werden standpunten van het kamerlid ondersteund door de partijvoorzitter.
Het overleg verliep in een heel positieve sfeer.
Het gesprek begon met de constatering dat het een grote doorbraak was geweest dat mevrouw de Pater in het Algemeen Overleg van november 2002 gelijkwaardig ouderschap op de politieke agenda gezet heeft
(naar aanleiding van eerder overleg met ondergetekenden en A. Ross).
De nieuwe politieke correctheid is nu, kamerbreed, om niet meer te spreken over een "omgangsregeling" maar een "zorgverdeling".
Onzerzijds is gewezen op de moeilijke positie van de rechter en de praktische gevolgen daarvan: hij constateert onwil en polarisatie en zwicht daar dan voor; de lengte van procedures is vaak vier a vijf jaar, en ze eindigen vaak zonder succes, hoewel er aanvankelijk geen ontzeggingsgronden waren.
Dit alles in tegenstelling tot de bedoelingen van de wetgever destijds.
Met instemming werd de stelling ontvangen dat, nadat er een zorgplan is vastgesteld en er toch een nieuw geschil ontstaat, de rechter moet toetsen aan objectieve criteria (werktijden, schooltijden, vervoer, etc.) en niet aan het belang van het kind (dus geen onderzoek door de Raad), van uit het beginsel van gelijkwaardig ouderschap.
Ontzeggingsgronden moeten uit de wet; er mag geen koppeling zijn tussen echtscheiding en kinderbeschermingsachtige handelingen.
Geen gedoogbeleid, handhaving van de zorgregeling voor beide partijen is noodzakelijk. Het preventieve effect van de sterke arm is benadrukt, en er is benadrukt dat dit meestal simpelweg gebeurt door de weigerachtige ouder op het politiebureau te ontbieden en eventueel proces verbaal op te maken.
Het onderzoek van Gardner vermeld dat hij waarnam dat, in geval van oudervervreemdingsverschijnselen, de spontane helingskans van zo'n 10% opliep tot 100% (!!!) door het contact met de ander ouder af te dwingen
Ofwel: zelfs afgedwongen omgang verhelpt PAS. (zie OZO-website, PAS-praktijk).
In meer algemene zin hebben we benadrukt dat er een rol voor het CDA ligt om zich te profileren op het onderwerp "gezin" en de rechtspsychologische fundamenten daarvan.
Bemoedigend is dat ook de partijvoorzitter stelt dat rechterlijke uitspraken binnen het familierecht gehandhaafd moeten worden, er is dan immers een toetsing geweest en de beslissing moet gehandhaafd worden.
Mevrouw de Pater merkte op dat zij aansluitend naar een overleg over kinderalimentatie ging, waar ze de minister zou vragen alle vermeldingen over "omgang" te schrappen, en te spreken over een gelijke zorg- en kostenverdeling. Anders staat het ook verkeerd in de memorie van toelichting, die kan immers niet geamendeerd worden; dat zou de rechtspraak dan de verkeerde kant uit sturen.
Peter Prinsen en
Theo Nieuwenhuizen
Onze kleine stichting heeft haar bestaansrecht inmiddels wel bewezen, en ondervindt dus langzamerhand ook de perikelen die bij een volwassen organisatie horen. Zoals retourzendingen van het OZO-Nieuws wegens vertrek of verhuizing.
Het verzoek: nieuwe adressen doorgeven aan het secretariaat.
Het oude Rome had tweeduizend jaar geleden al een uitgekiende staatsinrichting en publieke organisatie, waarin bijvoorbeeld de verantwoordelijkheden van uitvoering en controle al gescheiden waren. Maar ook toen al vroeg men zich af: Quis custodiet ipsos custodes? Wie bewaakt de bewakers, wie controleert de controleurs?
Indachtig deze kwestie het volgende;
De rechtspraak onttrekt zich grotendeels aan externe controle Rechters kunnen partijen tijdens een terechtzitting vrijuit schofferen want in beschikking noch proces-verbaal zijn daarvan later nog sporen te vinden.
Het idee is nu, dat men stiekem het gesprokene in een zitting opneemt. Valt er niets bijzonders voor: prima, niets aan de hand. Valt er wel iets bijzonders voor, en blijkt daarvan niets in de beschikking of het proces-verbaal, dan kan men een klacht indienen bij de President van de betreffende rechtbank, want het opnemen van gesprekken waarbij men zelf aanwezig is, is niet strafbaar.
Maar ook kunnen de uitgewerkte tekst en de bijbehorende officiële stukken – alle anoniem natuurlijk – op de OZO-website openbaar worden gemaakt.
Zeker wanneer een wakkere journalist daar de lucht van krijgt en erover bericht, zullen de rechters op hun tellen moeten gaan passen.
In Nederland worden rechters voor het leven benoemd, in Amerika worden zij gekozen.
Het is inmiddels wel bekend dat men in Amerika beter raad weet met PAS en dergelijke. Dus dat het Amerikaanse systeem slechter is, kan niet worden volgehouden.
Hopelijk gaat D66 zich ook hier sterk maken voor vernieuwing en versterking van de democratie. Als dat Boris Dittrich, voor het leven tot rechter benoemd, tenminste gerieft.
Het werk van rechtbanken ligt eigenlijk alleen ter inzage van wie daar een jaar-abonnement van enkele duizenden Euro’s voor over heeft. Vrij toegankelijk is er weinig te vinden. Juist daarin onderscheidt zich de (anonieme) OZO-website in toenemende mate.
Dat is een belangrijke bijdrage in de berucht moeilijke openbaarmaking van rechtspraak.
Van een donateur kwam de tip om de rubriek “Omschrijving” bij de overschrijving van de alimentatie te gebruiken voor “hartelijke groeten” en andere stekeligheden.
Deze omschrijvingen komen op de bankafschriften, die ook onder ogen komen van bankpersoneel, boekhouders en belastingconsulenten. Dat zijn vreemde ogen die dwingen. Met hulp van deze dwang kan een ouder die niet wil communiceren worden aangezet tot een meer normale houding.
Wie overigens aan één omschrijving te weinig heeft, kan het over te maken bedrag in een aantal subbedragen splitsen.
Een vader met gezag, die zich genoodzaakt zag om het AMK in te schakelen, ervoer nogal hardhandig dat hij daar noch als melder, noch als ouder met gezag ook maar iets in de melk te brokken had. Hij bereidt zich voor op een klacht.
Het kan ook anders.
Een andere vader, die o.a. telefonisch nogal werd belaagd door zijn ex, deed daarvan aangifte bij de politie. Bij de school van zijn kinderen verzocht hij formeel om informatie. De politie pakte de aangifte verstandig op: er werd geen aanhouding verricht maar de telefonades werden wel tot staan gebracht.
Van de zijde van de school werd, na ruggespraak met de juridische afdeling van een overkoepelende vereniging van schoolbesturen, prompt alle informatie gegeven.
Het advies dat aan de betreffende school werd gegeven luidt als volgt:
16 april 2003
Informatievoorziening aan (gescheiden) ouders
De laatste tijd krijgt de VBKO veel vragen over de informatievoorziening aan (gescheiden) ouders. Uit de vragen blijkt dat verschillende situaties en variaties over deze problematiek zich voordoen.
Advocaten van de beide ouders kunnen het een directeur van een school behoorlijk moeilijk maken. Gedreigd wordt hem voor de rechter te slepen en de school voor aanzienlijke kosten op te laten draaien.
Indien er zich zo'n situatie voordoet op uw school aarzel dan niet direct contact op te nemen met de juridische afdeling van de VBKO.
Burgerlijk wetboek
Het Burgerlijk Wetboek bepaalt dat “de niet met het gezag belaste ouder desgevraagd door derden die beroepshalve beschikken over informatie inzake belangrijke feiten en omstandigheden die de persoon van het kind of diens verzorging en opvoeding betreffen1 daarvan op de hoogte wordt gesteld1 tenzij die derde de informatie niet op gelijke manier zou verschaffen aan degene die met het gezag over het kind is belast dan wel bij wie het kind zijn gewone verblijfplaats heeft, of het belang van het kind zich tegen het verschaffen van informatie verzet."
Nadere toelichting
De informatieverschaffing betreft niet alleen de gescheiden ouders. De informatie dient ook te worden gegeven aan de ouder die nooit is getrouwd met de ouder die wei met het gezag is belast.
De school hoeft geen informatie te verschaffen indien deze informatie niet zou worden gegeven aan de verzorgende ouder.
Vragen bijvoorbeeld over de wijze waarop het kind door de verzor-gende ouder wordt opgevoed of verzorgd hoeft de school dus ook niet te beantwoorden.
De school hoeft geen informatie te verstrekken indien het belang van het kind zich tegen deze informatie zou verzetten.
De school kan zich niet op eigen gezag (of het gezag van de verzorgende ouder) beroepen op het belang van het kind en om die reden de informatie onthouden.
De school kan alleen de informatie weigeren wanneer blijkt uit rapporten van bijvoorbeeld psychologen of artsen dat informatievoorziening door de school het belang van het kind zou schaden.
De wet verplicht de ouder, die met het gezag is belast om de andere ouder te informeren. Dit gebeurt zeker niet altijd. De school kan zich er niet op beroepen dat ouders eerst bij elkaar te rade moeten gaan.
Nieuwe lente, hete herfst, koude winter: en nu?
(het vervolg)
Voorgeschiedenis
Een vader trok van leer tegen Bureau Jeugdzorg, BJZ. Dat werd een forse dwangsom die nooit kon worden geïnd omdat het Hof de keutel van de rechtbank driekwart jaar later introk. Daarin zag BJZ zijn kans schoon om via deurwaarder en regelrechte dreigementen de vader “recht” te zetten.
Daarbij hielp de politie, die verstrikt raakte in het web van onheuse aantijgingen van de zijde van moeder. Geen van die aantijgingen kon in het verleden worden bewezen, maar voor de zekerheid kozen BJZ, de leiding van de school en de hulpwereld rond moeder jaren later nog “het zekere voor het onzekere”. Net voor Oudjaar 2003 werd vader drie dagen ingesloten.
Het verzoek van moeder om te worden belast met het eenhoofdig gezag werd afgewezen. In hoger beroep werd een verzoek om een omgangsregeling vast te stellen eveneens afgewezen Moeder tekende, na een tripartite overleg met haar advocaat en de gezinsvoogd, beroep aan tegen de afwijzing van het verzoek om eenhoofdig gezag.
Actuele ontwikkelingen
Bij de bestuursrechter en bij het Hof startte vader procedures waarin moet worden vastgesteld wat de betekenis is van het feit dat hij met het gezag is belast.
Of een ongemotiveerd privacy-voorbehoud bijvoorbeeld zijn gezag kan aantasten. Volgens een gemeentebestuur en een schoolbestuur kan dat namelijk.
Door middel van uitgebreide briefwisselingen en diepgravend dossieronderzoek – voorzover dat werd toegestaan – is de druk op diverse ketels inmiddels flink opgevoerd. Eén en ander heeft ertoe geleid dat de advocaat van vader de tijd rijp acht voor een kort geding tegen een schoolbestuur, en dat inmiddels aangifte wegens smaad en belediging is gedaan tegen een vestiging van Bureau Jeugdzorg.
Daarover een volgende keer meer.
Er zijn meer ontwikkelingen, waardoor een casus is ontstaan die ingewikkelder is dan een bord
spaghetti, maar waarin ook nog een enkel broedende kip bezig is.
Overigens is deze zaak een typisch voorbeeld van omgangs- en gezagsontregeling onder regie van de hulpverlening.
Het is boven elke twijfel verheven dat actief verzet tegen de huidige cultuur waarin waarheid en recht niet tellen, een absolute noodzaak is. Een vorm van verzet die altijd werkt is de manier van reageren op rapporten, zoals die op de najaars-d-day in 2003 werd gepresenteerd en die overigens is na te lezen op de OZO-website. Die manier is volstrekt eerbaar en impliceert een onaanvechtbare verdubbeling van de hoeveelheid papier die door de molens en over de burelen dwarrelt.
Simpelweg zand in de vernietigingsmachine, ofwel: if you can’t beat them, join them.
Na de fraaie meteorologische zomer van 2003, is ook de zomer van 2004 dus heet begonnen, zij het voorlopig alleen nog in een ander opzicht. En nu maar hopen dat de vakantie lang en verdiend zal zijn, met echt mooi weer.